Tο βράδυ του Σαββάτου 6 Δεκεμβρίου 2008 o Αλέξης Γρηγορόπουλος πέφτει νεκρός από τα πυρά του ειδικού φρουρού Επαμεινώνδα Κορκονέα και οι εξελίξεις πιάνουν την ΕΛ.ΑΣ. και το υπουργείο Εσωτερικών στον ύπνο… Οι αντιδράσεις παίρνουν μορφή χιονοστιβάδας και σύντομα το κέντρο της Αθήνας βρίσκεται σε κλοιό διαδηλώσεων που έχουν σαν συνέπεια να παραδοθεί στις φλόγες.

…διά χειρός Πάρι Κουρτζίδη

Η κατάσταση είναι κάτι περισσότερο από κρίσιμη και ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής συγκαλεί στο Μέγαρο Μαξίμου την κυβερνητική επιτροπή, στην οποία μετείχαν επιλεγμένοι πρωτοκλασάτοι υπουργοί. Το όργανο αυτό χειριζόταν όλα τα μεγάλα θέματα ως πιο ευέλικτο από το υπουργικό συμβούλιο. Η κυβέρνηση κατηγορείται ότι παρακολουθεί το κέντρο της Αθήνας να καίγεται χωρίς να παρεμβαίνει. Ο Καραμανλής μένει ξάγρυπνος στο Μαξίμου εκείνη την άγρια νύχτα. Τα επεισόδια συνεχίζονται για μέρες μέχρι την εκτόνωση. Δεύτερος νεκρός ευτυχώς δεν υπήρξε. Δεκαπέντε μήνες μετά, όμως, η Ελλάδα ξεκίνησε να θρηνεί αμέτρητους νεκρούς(!) από αυτοκτονίες και οικονομική εξαθλίωση…

 

 

Σχέδιο αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης Καραμανλή…

Η κυβέρνηση δέχεται κατηγορίες κυρίως από την αριστερά για αστυνομική βία και πιέσεις από τους “σκληροπυρηνικούς” δεξιούς για επιβολή της τάξης, έναντι κάθε κόστους… Είναι δε τόσο έντονες αυτές οι πιέσεις, που μέλη της κυβερνητικής επιτροπής προτείνουν ακόμη και να βγει ο στρατός στους δρόμους για να αντιμετωπίσει τις διαδηλώσεις, καθώς και να κηρυχθεί η χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Με την ιδέα αυτή διαφωνεί ο τότε υπουργός Εσωτερικών και νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος. Λέει στον Καραμανλή και τους υπουργούς ότι ακριβώς επειδή η κατάσταση είναι έκρυθμη θα χαθεί κάθε έλεγχος εάν παρέμβει ο στρατός. Διαφωνεί κάθετα και με την πρόταση να δοθεί εντολή στην Αστυνομία να αντιμετωπίσει με σκληρό τρόπο τους διαδηλωτές.

Τα μέλη της κυβερνητικής επιτροπής καλούνται να λάβουν υπόψη τους και την ιδιαιτερότητα των συγκεκριμένων διαδηλώσεων: Δεν πρόκειται για μία διαδήλωση με ένα μέτωπο, ώστε να ελεγχθεί με τις συνήθεις μεθόδους της Αστυνομίας. Υπάρχουν πολλές ασύνδετες μεταξύ τους και διάσπαρτες ομάδες, που δεν ξεκινούν από ένα σημείο, όπως για παράδειγμα τα Εξάρχεια. Ούτε κινούνται συντονισμένα μόνο σε μία πορεία. Με την αναταραχή στους δρόμους έχουν παρεισφρήσει και προβοκατόρικα στοιχεία, άσχετα με τους αυθόρμητους διαδηλωτές, τα οποία μάλιστα συνδέονται με το πλιάτσικο σε καταστήματα.

Αυτομάτως, τίθεται το ερώτημα τι θα γίνει εάν υπάρξει και δεύτερος νεκρός από την πλευρά των διαδηλωτών ή ακόμη και από την πλευρά των αστυνομικών.

Με τον κ. Παυλόπουλο συντάσσεται ο τότε υπουργός Οικονομικών Γιώργος Αλογοσκούφης. Λέει στον πρωθυπουργό και τους υπόλοιπους υπουργούς κάτι που τους συνταράσσει: Τις ζημιές η κυβέρνηση δύναται να τις πληρώσει. Εάν όμως υπάρξει έστω κι ένας ακόμη νεκρός, δε θα μπορεί να τον φέρει πίσω. Όπως δεν μπορεί να φέρει πίσω τον Γρηγορόπουλο. Διαβεβαιώνει δε ότι το υπουργείο Οικονομικών έχει τη δυνατότητα να καλύψει τις καταστροφές σε καταστήματα. Βέβαια εκείνη τη στιγμή ουδείς μπορεί να φανταστεί το μέγεθος των καταστροφών, ούτε τη διάρκεια των ημερών, που θα συνεχίζονταν οι ταραχές.

Η τελική απόφαση άνηκε ούτως ή άλλως στον Καραμανλή. Μετά από έντονο προβληματισμό, καταλήγει ότι ο κίνδυνος να υπάρξουν και άλλοι νεκροί είναι εξαιρετικά μεγάλος. Είτε διαδηλωτές είτε (και) αστυνομικοί. Εάν υπάρξει άλλος νεκρός, το πρόβλημα δε θα είναι η πολιτική σταθερότητα της κυβέρνησης του, αλλά ο κίνδυνος δημιουργίας συνθηκών εμφύλιας σύγκρουσης. Έτσι ο Κώστας Καραμανλής αποφασίζει, χωρίς να λογαριάζει το πολιτικό κόστος, να μη ρισκάρει ένα νέο εμφύλιο.

Με τη λήξη της συνεδρίασης αποφασίζεται να μην κάνει δηλώσεις ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος Ευάγγελος Αντώναρος, ούτε άλλο μέλος της κυβερνητικής επιτροπής, παρά μόνο ο τότε υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γιώργος Σουφλιάς. Οχι τόσο επειδή ήταν ο γηραιότερος, όσο κυρίως γιατί είχε πολύ καλή σχέση με τα ΜΜΕ, τα οποία, ως γνωστόν, επουδενί χαριζόντουσαν στην κυβέρνηση Καραμανλή. Αντίθετα, αφιέρωναν πικρόχολα πρωτοσέλιδα, προβοκατόρικα σαλόνια και ατελείωτα δελτία ειδήσεων με «στημένα» σκάνδαλα…

Όμως, όταν τελικά ο κ. Παυλόπουλος βγήκε από το Μέγαρο Μαξίμου δέχθηκε «βροχή ερωτήσεων» από δημοσιογράφους, κι εκείνος τότε έκανε τη γνωστή δήλωση περί αμυνόμενος αστυνομίας… Τελικά, η κυβέρνηση πλήρωσε όλες τις ζημιές: οικονομικές, επικοινωνιακές και… πολιτικές!

Ο στόχος της αποσταθεροποίησης της χώρας δεν επετεύχθη άμεσα, όμως η κυβέρνηση Καραμανλή λίγους μήνες μετά έχασε τις ευρωεκλογές, εξαναγκάστηκε να κάνει πρόωρες (εθνικές) εκλογές, ο Καραμανλής τις έχασε, κι έτσι οι «σκοτεινές δυνάμεις» που έφεραν τις εξελίξεις, επέβαλλαν και τα μνημόνια…