Η αλήθεια είναι ότι, τα τελευταία χρόνια, τα ποσοστά αυτοχειρίας σε εφηβικές ηλικίες έχουν αυξηθεί κατακόρυφα!
…διά χειρός Πάρι Κουρτζίδη

Σε μία εποχή που η οικονομική κρίση έγινε ανθρωπιστική και κατ’ επέκταση «γεννήθηκαν» σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα σε μεγάλους και μικρούς, η δε ανεργία μαστίζει ολόκληρες οικογένειες, όσο κι αν έχει καταπολεμηθεί τελευταία, η πολιτεία οφείλει να κάνει ότι μπορεί για να αντιμετωπίσει αυτό το ζήτημα.

Αν πράγματι θέλουμε να λέμε ότι στοχεύουμε στην αποκατάσταση αδικιών που επήλθαν από την κρίση και τα μνημόνια, η πολιτεία οφείλει να δει κατάματα το πρόβλημα και να το αντιμετωπίσει, διότι πρόκειται για μια μικρά παιδιά.
Το ελάχιστο που μπορεί να κάνει για αρχή, παράλληλα με την όποια άλλη προσπάθεια καλυτέρευσης της ζωής των Ελλήνων, είναι να παρέχει έναν ειδικό στον οποίο θα μπορούν γονείς και παιδιά-μαθητές να απευθύνονται κατά τη διάρκεια του σχολικού ωραρίου. Έναν ειδικό να τους βοηθάει «να σηκώνονται όταν πέφτουν»…
Στα Επαγγελματικά Λύκεια ήδη έχει εφαρμοστεί ένα σπουδαίο πρόγραμμα που λέγεται «Μία νέα αρχή στα ΕΠΑΛ». 

Με κάποιους πρόχειρους υπολογισμούς: Τα λύκεια στην Ελλάδα είναι 1060, χωρίς τα ΕΠΑΛ. Ο κατώτατος μισθός για δημόσιους υπαλλήλους ανέρχεται στα 780 ευρώ. Το κράτος θα χρειαστεί το ποσό των 826.800 ευρώ τον μήνα για τη δαπάνη αμοιβής αυτών των ψυχολόγων.  Άρα, 9.921.600 ευρώ τον χρόνο. Δαπάνη ελάχιστη μπροστά στη σωτηρία ανθρώπινων ζωών! Φέτος έγιναν 223 προσλήψεις ψυχολόγων στα ΕΠΑΛ.

Όπως δικαιούμαστε στέγη, δικαιούμαστε φαγητό, νερό, παιδεία, έτσι δικαιούμαστε και πνευματική υγεία! 

Πολλές οικογένειες θα ήθελαν να στείλουν τα παιδιά τους σε έναν ψυχολόγο, αλλά είτε ντρέπονται οι γονείς για τα παιδιά τους, είτε ντρέπονται τα παιδιά τους, ενώ δεν υπάρχει και η οικονομική δυνατότητα…

Αν όμως υπήρχε ένας ψυχολόγος τουλάχιστον σε κάθε Λύκειο της χώρας, ο οποίος θα τηρούσε το ιατρικό απόρρητο, πολλά παιδιά σίγουρα θα είχαν σωθεί.
Και δίνω έμφαση στα λύκεια, αν δεν είναι αμέσως εφικτή η στελέχωση των σχολείων όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης, γιατί το άγχος για τις πανελλήνιες εξετάσεις προκαλεί επιπλέον προβλήματα.
Ταυτόχρονα, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι, η εγκληματικότητα θα περιοριζόταν, αλλά και η ίδια η κοινωνία δεν θα χειροτέρευε… Γιατί αν τα παιδιά είχαν αυτή την αναγκαία υποστήριξη, όπως γίνεται σε άλλες χώρες και όπως γίνεται στα ιδιωτικά σχολεία, η κοινωνία μας δεν θα κινδύνευε να ξεφύγει εντελώς. Γιατί τα αποτελέσματα της κρίσης, ακόμη δεν τα έχουμε δει όλα… Η κρίση, εξάλλου, μπορεί να περιορίζεται σταδιακά, αλλά ακόμη δεν τέλειωσε στην Ελλάδα. Είναι άλλο να λέμε ότι βγήκαμε από τα μνημόνια, κι άλλο να θέλουμε να ισχυριστούμε ότι οι πληγές έκλεισαν, ενώ ξέρουμε πως ακόμη υπάρχουν… εξαιτίας αυτών!
Αξίζει να επισημάνω ότι, στη Γερμανία εκπαιδεύουν τους δασκάλους και τους καθηγητές να γίνονται αυτοί οι προσωπικοί ψυχολόγοι των παιδιών-μαθητών τους. Κι αυτή είναι εξίσου μια πολύ καλή ιδέα, ίσως και καλύτερη, ειδικά σε περίπτωση που κριθεί από την πολιτεία πως επουδενί μπορούν να εξοικονομηθούν τα κονδύλια για πρόσληψη ψυχολόγων σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης.